Instrukcja warunkowa if ze słowem kluczowym else
Przy użyciu instrukcji warunkowej if często zdarza się, że oprócz tego, że chcemy, aby program lub skrypt wykonał jakąś instrukcję, kiedy warunek zostanie spełniony, chcemy również, aby jakaś inna instrukcja została wykonana, kiedy warunek nie zostanie spełniony. Oczywiście moglibyśmy użyć w tym celu drugi raz instrukcję warunkową if i określić dla niej warunek przeciwny do tego wcześniejszego. Jak najbardziej byłoby to poprawne jednak bardzo nie praktyczne. Aby ułatwić pracę osobom piszącym programy wraz z instrukcją warunkową if jest możliwość użycia słowa kluczowego else. Wykorzystujemy to słowo kluczowe wtedy właśnie, kiedy potrzebujemy wykonać również jakąś instrukcję w przypadku nie spełnienia warunku. Schematyczny przykład wykorzystania tego słowa kluczowego wygląda następująco: if (warunek) instrukcja1; else instrukcja2. Na początku, tak jak było to w przypadku tylko i wyłącznie instrukcji warunkowej if, określamy, jaki warunek ma zostać spełniony, następnie, jeśli ten warunek zostanie spełniony to ma zostać wykonana instrukcja1, jeśli zaś zdarzy się tak, że nasz warunek nie zostanie spełniony to zostanie wykonana instrukcja2. Jeśli nie użyjemy słowa kluczowego else to w przypadku niespełnienia warunku nic się nie stanie. Czasami wręcz niespełnienie warunku jest bardziej potrzebne do działania programu niż jego spełnienie. Chciałbym w tej chwili zwrócić uwagę na kwestię techniczną w przypadku tak rozbudowanej instrukcji warunkowej. Jeśli ktokolwiek miał możliwość programowania w innych językach, przede wszystkim mam tu na myśli Pascala to przed słowem kluczowym else nie pisał średnika: „;”. W przypadku języka Java Script średnik jest pisany. Warto o tym zapamiętać, ponieważ przez tę nieuwagę może skrypt zostać źle odczytany. Często się też zdarza, że chcemy wykonać po sprawdzeniu warunku więcej niż jedną instrukcję. Wtedy musimy się posłużyć nawiasami klamrowymi i wszystkie instrukcje, które chcemy wykonać musimy w nich umieścić.