Operatory logiczne
Jeśli cokolwiek pamiętamy z logiki, którą w pewnym stopniu na lekcjach matematyki mieliśmy to informacje na temat operatorów logicznych nie powinny być dla nas nowością. W wielu językach programowania powtarzają się te same operatory logiczne, ponieważ tak naprawdę człowiek niczego nowego nie wymyśli poza to, co daje do programowania matematyka. Jest jednak kilka różnic w przypadku Java Script i innymi językami programowania. Otóż w innych językach chociażby takich jak Pascal występuje operatorów logicznych, jeśli dobrze pamiętam pięć, w przypadku zaś języka Java Script występuje ich jedynie trzy. Czy jest to źle? Moim zdaniem te operatory, które występują w języku Java Script są wystarczające, aby można było tworzyć złożone wyrażenia logiczne. Też te trzy są najbardziej popularnymi. W swojej karierze programisty nie pamiętam abym używał oprócz tych inne. Pierwszym z tych operatorów logicznych jest operator negacji. Negacje w Javie Script oznacza się przez „!”. Polega ona na tym, że jeśli jakieś wyrażenie ma wartość true (prawda) to negacją tego wyrażenia jest wartość false (fałsz), jeśli zaś wyrażenie ma wartość false (fałsz) to jego negacją jest wartość true (prawda). Czyli jak widać operator ten zmienia wartość logiczną na przeciwną. Drugim operatorem logicznym jest operator oznaczający iloczyn logiczny (w matematyce czytany, jako „i”). Występuje wtedy, kiedy chcemy sprawdzić czy obie części naszego wyrażenia, czy też całość naszego wyrażenia jest prawdą. Operator ten to nic innego jak dwa znaki & i wygląda on tak: „&&”. Przykładowo: jeżeli obie części wyrażenia mają wartość false to całe wyrażenie również ma wartość false, jeśli któraś z części wyrażenia ma wartość false, a druga true to i tak, ponieważ musza być obie części spełnione wartość całości to jest false. Jedynie w przypadku, kiedy obie części wyrażenia mają wartość true całe wyrażenie ma wartość true. Trzecim ostatnim parametrem logicznym jest suma logiczna, oznaczana, przez „||”, która sprawdza czy chociaż jedna z części wyrażenia jest prawdziwa. W tym przypadku wystarczy, aby w całym wyrażeniu znalazła się, chociaż jedna część, która ma wartość true, aby całe wyrażenie również miało taką wartość. Na początku stosowanie tych wyrażeń może nie być do końca proste jednak z czasem wszystko zacznie być jaśniejsze.